Hoe ben je uiteindelijk bij Stichting tegen Kanker terechtgekomen?
 

“Ik werkte in het verleden al vaker mee aan goede doelen, maar op een bepaald moment heb ik besloten om me te concentreren op één project, iets dat me werkelijk nauw aan het hart lag. De keuze was snel gemaakt… In 2007 verloor ik mijn vader aan pancreaskanker. Ik herinner het me nog goed: na een reis in Portugal kwam hij hallo zeggen in de keuken van mijn toenmalige restaurant. Op zijn gezicht las ik meteen een coup de vieux. ‘Gaat het?’, vroeg ik en hij greep naar zijn buik. ‘Ik heb wat last’, zei hij. Je moet weten: mijn vader was een beer van een vent, hij werd nooit ziek en ging nooit naar een dokter. We hebben hem naar een arts gestuurd en toen is het allemaal heel snel gegaan. Op vier maanden tijd ben ik mijn vader verloren, na een intensieve chemokuur. Voor ons was hij eigenlijk al vroeger weg. Toen hij eens aan mijn deur stond, herkende ik hem niet meer, enkel nog aan zijn stem. Hij was zo ontzettend vermagerd. Ik heb toen mijn zus opgebeld en gezegd: ‘Papa is al dood, maar hij weet het zelf nog niet.’ Dat deed pijn, zijn ziel was verdwenen.”

 

Hoe kijk je nu naar kanker?
 

“Gelukkig kunnen tegenwoordig heel wat soorten kanker genezen worden, zeker als ze in een vroeg stadium ontdekt worden. Voor ons bleef kanker lang een ver-van-ons-bed-show. Je hoorde er wel over - hier en daar via kennissen - maar het trof nooit onze dichte kring. En dan ineens sloeg het toe. We waren radeloos, wisten niet wat te doen. Er rustte een taboe op, men wist niet wat te zeggen. Het voelde alsof je alleen stond met je ziekte. Daarom is Stichting tegen Kanker zo’n fantastische organisatie. Je wordt er ondersteund, kan er terecht met vragen en vindt er informatie via de website.”
 


 

Wat houdt het ambassadeurschap concreet in?
 

“Speciaal voor Stichting tegen Kanker creëer ik aangepaste gezonde receptjes voor het hele gezin. Op de familiedag in oktober te Planckendael heb ik hapjes gemaakt voor de mensen en geluisterd naar hun verhalen. Vertellen hoe je je voelt, wat je meegemaakt hebt, dat doet wonderen. Onlangs was ik ook aanwezig op het kinderkamp Tournesol in Malmedy, waar het doel vooral was om de kinderen een mooi avontuur te laten beleven: ze eens uit hun ziekenhuisomgeving halen en ze laten vergeten dat ze ziek zijn. En dan zie je wat een prachtinitiatieven dit zijn. Dokters en begeleiders waren ook aanwezig, want er mocht niks verkeerd gaan. Sommige van die kinderen zijn als kristallen glaasjes, zo broos en breekbaar. Toegegeven: ik vertrok aanvankelijk met een klein hartje - ik was net zelf mama geworden - maar uiteindelijk gaf het me enorm veel voldoening. De kinderen zelf laten je vergeten dat ze ziek zijn. Ze zoeken je warmte op en er hangt een totaal andere energie dan in een hospitaal.”

 

Beïnvloedt deze nieuwe rol je als chef-kok?

Mijn vader was een echte bon vivant, hij at heel veel vlees en saus. En effectief: er zijn aanwijzingen dat pancreaskanker gepaard gaat met een zekere overdaad.

“Ik creëer dus nieuwe recepten en er is behoorlijk veel waarmee je rekening moet houden. In samenspraak met een diëtiste zoek ik geschikte gerechtjes uit. Er komen natuurlijk vooral veel groenten aan bod en weinig verwerkte ingrediënten. Zelf leef ik eigenlijk al zo, dus moeilijk was dat niet voor mij. De receptjes vind je ook terug op mijn website en op die van de Stichting tegen Kanker.”

 

Hoe belangrijk is voeding in de strijd tegen kanker?
 

“Mijn vader was bijvoorbeeld een echte bon vivant. Hij at heel veel vlees en saus, dat was toen de gewoonte. En effectief: er zijn aanwijzingen dat pancreaskanker gepaard gaat met een zekere overdaad, en vooral met overgewicht. Het is dus belangrijk om bewust om te gaan met voeding. Maar opnieuw met mate, je moet niet overdrijven. Je leeft uiteindelijk maar één keer. Ik denk dat mijn vader nu zou vloeken bij bepaalde voornemens. Het komt er eigenlijk vooral op aan om een voedingspatroon te vinden dat bij je past, met voldoende variatie. Anders word je volgens mij toch maar ongelukkig. Vergeet ook niet om voldoende te slapen en te bewegen en gebruik alchohol met mate. Het zijn allemaal factoren die de kans op een lang en gezond leven verhogen. Dat staat zwart op wit bewezen. Naast een gezondere levensstijl moeten we natuurlijk ook bewuster omspringen met onze aardbol. Ik denk daarbij aan pollutie, fijn stof, plastiek, enz. Daar begint het uiteindelijk allemaal mee, daar komt alles vandaan.”

 

Heb je nog een laatste advies?
 

“Durf erover te praten! Ik kan mij inbeelden dat het niet makkelijk moet zijn voor mensen met kanker, maar kom ermee naar buiten. Durf die stap te zetten, want je staat echt niet meer alleen. Leer ook naar elkaar luisteren. Iedereen heeft dan misschien wel een ander verhaal, maar uiteindelijk komt het toch op hetzelfde neer: hopen op genezing. Wanneer ik mensen met kanker ontmoet, merk ik altijd dat ze genieten van kleine dingen. Dat is zo mooi. Laat het alstublieft niet zover komen en geniet er alvast een beetje vroeger van! En nog het liefst in goed gezelschap, met bijvoorbeeld een lekker gezond gerechtje van mijn website. Die gezellige momenten samen tellen echt!”

 

Ontdek de recepten van Sofie Dumont op sofiedumont.be en kanker.be