Naam: Chantal Deen, getrouwd en twee kinderen.

Leeftijd: 46 lentes jong

Diagnose: Borstkanker HER 2 geen uitzaaiingen

Op het moment dat ik te horen kreeg dat ik borstkanker had trok mijn geest vacuum. Alles om mij heen verstilde en verstomde. Alle reden was weg. Alsof je op je rug in het zwembad ligt met je oren onder water. Je hoort de mensen nog wel praten maar verstaat er helemaal niets van. Twee weken heb ik als een zombie zo rond gelopen. Ze zagen namelijk nog een plekje op mijn lever dus de behandeling kon nog niet beginnen. Wanhoop, angst, verdriet maar ook liefde was in overvloed aanwezig.

17 april 2014: Borstkanker in rechterborst geen uitzaaiingen. Pjieuw, dat was mazzeltje nummer een, geen uitzaaiingen. Op de lever zat en zit nog steeds een wijnvlek. Jáhá, een wijnvlek op mijn lever. Een kluwe vaten vertroebelde het zicht op mijn lever.

Behandelingsplan: 15 chemo's, imunnotherapie, een borstbesparende operatie en 21 bestralingen.

Klaar voor de start? Af! De eerste chemo was de pittigste van allemaal. Je weet namelijk helemaal niet wat je kunt verwachten. Ik zal het hier maar eerlijk zeggen, ik dacht dat ik helse pijnen ging krijgen. Toen de naald in mijn rechterarm werd geprikt steeg de spanning maar aan het einde van de dag voelde ik buiten een tinteling hélémaal niets. Wel sloop er een enorme vermoeidheid mijn lijf binnen en die is nooit meer weggegaan. Het is mijn kamergenoot geworden, ik tolereer hem en hij houdt zich, daar waar kan, gedeisd. Goed, ik dwaal af. De dagen na de 1e chemo waren heftig. Mijn lijf deed dingen die ik niet eerder had meegemaakt en het was niet mooi. Overgegeven heb ik niet gedaan dat was wel weer fijn, mazzeltje nummer twee.

Na de tweede chemo denk je te weten wat er komen gaat, NOT. Je weet niets, geen ene moer. Het overvalt je en neemt je in de greep. Niets is meer wat het was. Toen de mist was opgetrokken na deze tweede behandeling voelde ik mijn tumor niet meer. Hij had braaf aan de rechterbuitenkant gezeten. Ik dacht dat hij zich stiekem had verstopt ergens achterin mijn borst maar mijn oncoloog vertelde dat dat niet mogelijk was. De tumor was of enorm geslonken of al helemaal weg. Na de derde chemo mocht ik onder de MRI scan om te kijken of de tumor het hazenpad had gekozen. Mazzeltje nummer drie, de tumor was niet meer waar te nemen op de scan. YEAH!!!!Chantal versus kanker 1-0

Even had ik de stille hoop dat ik nu wel mocht stoppen met de chemo's en de immunotherapie. Helaas, pindakaas. Ik moest de hele handel afmaken, hop nog 12 chemo's erin. Naast het verlies van mijn haar verloor ik ook spierkracht. Man wat een heftige boel is die chemo toch. Voor de kanker was ik een druk, klein, ietwat mollig baasje. Altijd bezig  of onderweg. Kanker zet je leven op een zijspoor, niet stil dat gelukkig niet. Wennen was het wel om nagenoeg niets meer te doen. Ik had nog wel energie maar dan in mijn hoofd ;-) Ik schreef me suf op mijn blog, www.toughdutchcookie.blogspot.nl  om mijn familie, vrienden en andere liefhebbers op de hoogte te houden van mijn leven. Gelukkig kon en kan ik nog steeds heel veel in dat tikken kwijt. Liggend bedacht ik complete filmscenario's, ik loste wereldproblemen op en ik zou ervoor zorgen dat kanker en alle andere nare ziektes voorgoed zouden verdwijnen. Helaas heb ik er niets van waar kunnen maken.

Eind oktober 2014

De chemo's zitten erop, volgende stap een borstbesparende operatie. Joehoe, uitslag operatie is dat de kanker het gebouw heeft verlaten. Er was niets meer te vinden, noppes, nada, nichts, rien absolutly nothing. Zelfs de snijranden zijn schoon, schijnt nogal een dingetje te zijn. Chantal versus kanker, een dikke 2-0.

December 2014

Tijd voor het bestralen. Kleine kink in de kabel is de port a cath die zit op een verkeerde plek;-( Sinterklaas cadeau is dat jaar een nieuwe plaats voor die pac en een illusie armer. Laat de bestralingen beginnen. Bestralen deed geen pijn maar ik werd er nog vermoeider van dan ik al was. Ik was soms zóóó moe dat ik mijn wang werkelijk overal tegenaan wilde plakken en een tukkie kon doen. Die behoefte heb ik soms nog hoor. Stralend  ging ik het nieuwe jaar en nam ik afscheid van mijn witte jassen vrienden.

Herstel

20 maart 2015

De immunotherapie zit erop en de mammografie staat voor de deur. Met angst en beven ontdoe ik mij van mijn bovenkleding en laat ik mij klem zetten tussen het apparaat. Met ingehouden adem laat ik het onderzoek over mij heenkomen. Uitslag: NIETS TE VINDEN! Chantal versus kanker 3-0

September 2015

Het leven gaat verder, gelukkig maar. Hier sta ik dan Chantal versie 2.0. Ik heb na de pech alleen maar mazzel gehad. Ik ben aan de goed kant van de streep geeindigd. Ben ik veranderd, ja en daar ben ik erg blij mee. Geloof mij, ik had liever een andere levensveranderende ervaring willen hebben maar ik had het niet willen missen. Wil je meer lezen over mijn avonturen, angsten, mijmeringen, grappige momenten en andere hersenspinsels neem dan eens een kijkje op www.gewoonk.nl of lees mijn boek Gewoon K daarna weet jij alles.

Heel veel liefs,

Chantal